Mektup Arkadaşı
 
mektup arkadaşlığı, letter friends

MEKTUP ARKADAŞI

Banktan ayağa kalktı, askeri üniformasını düzeltti ve ana terminale giden insan kalabalığını inceledi. Yüzünü değil, ama kalbini- tanıdığı ve üzerinde gül olan kızı aradı. Ona olan ilgisi 13 ay önce, Florida kütüphanesinde başlamıştı. Raftan aldığı bir kitabın içindeki yazılar değil ama kenarında gördüğü, kurşun kalemle yazılmış bir not onu etkilemişti.Yumuşak el yazısı düşünceli bir ruhu ve akıllı bir zekayı yansıtıyordu. Kitabın ön yüzünde, ilk sahibinin adını fark etmişti: "Miss.Hollis Maynell".

Uzun zaman çaba harcayarak adresini bulmuştu. New York'ta yaşıyordu.Ona kendini tanıtan bir mektup yazdı ve yazışmayı teklif etti. Bir sonraki gün 2. Dünya Savaşı’na katılmak için denize açılmıştı. Sonraki bir yıl ve bir ay boyunca her ikisi de posta yoluyla birbirlerini daha iyi tanıdılar. Her bir mektup, verimli bir tarlaya atılan tohum gibi, kalplerinde bir aşk doğurdu. Blanchard, bir resim göndermesini rica etti, fakat o göndermeyi reddetti. Eğer gerçekten kendisiyle ilgileniyorsa, neye benzediğinin önemli olmayacağını düşünmüştü.

Avrupa'dan dönme vakti geldiğinde, ilk buluşmalarını kararlaştırdılar: New York Ana terminali saat: 19:00. "Beni üzerimdeki gülden tanıyacaksın." diye yazmıştı kız. Böylece saat 19:00'da kalbini sevdiği fakat yüzünü görmediği kızı arıyordu. Size Mr. Blanchard'ın ağzından neler olduğunu yazıyorum: Genç bir bayan bana doğru geliyordu. İnce ve uzun boyluydu. Sarı saçları mükemmel kulaklarının arkasından dalgalar halinde sırtına uzanıyordu. Gözleri çiçekler gibi maviydi. Dudaklarının ve çenesinin narin bir sertliği vardı ve soluk yeşil elbisesi içerisinde canlanan ilkbahar gibiydi.

Gül taşıması gerektiğini unutarak ona doğru hamle yaptım. Hareket ettiğimde, dudaklarında küçük kışkırtıcı bir gülümse belirdi ve "Benimle mi geliyorsun, denizci?" diye mırıldandı. Tamamen iradem dışında ona doğru bir adım daha attım ve o zaman Hollis Maynell'i gördüm.Tam olarak kızın arkasında duruyordu. Kırk yaşını geçmiş, gri saçlarını yıpranmış bir şapka altına saklamış bir kadındı. Şişmandı ve kalın bilekli ayakları alçak topuklu ayakkabıların içine zor girmişti. Yeşil elbiseli kız hızlı bir şekilde uzaklaşıyordu. Kendimi ikiye bölünmüş gibi hissettim. Onu takip etme arzum çok güçlüydü ve aynı zamanda ruhu benimle arkadaşlık etmiş ve destek vermiş kadına karşı duyduğum özlem de çok derindi. Ve orada duruyordu. Onun soluk, şişman suratı kibar ve duyguluydu. Gri gözleri sıcak ve parıltılıydı. Tereddüt etmedim. Parmaklarım onu bana tanıtan küçük, mavi eski kitabi sıkıyordu. Bu aşk olamazdı, ama özel bir şey olabilirdi. Belki aşktan daha güzel bir şey, mükemmel bir arkadaşlık olmalıydı bu.

Duyduğum hayal kırıklığinın sesimi boğmasına rağmen, omuzlarımı kaldırıp, onu selamladım ve kitabı uzattım. "Ben Lieutenant John Blanchard ve siz de Miss. Maynell olmalısınız. Benimle buluşabildiğinize çok sevindim. Sizi yemeye davet edebilir miyim?" Kadının suratı toleranslı bir gülümseyle genişledi. "Bunun ne olduğunu bilmiyorum, oğlum." diye cevap verdi. "fakat demin yanından geçen yeşil giysili kadın, bu gülü yakama takmam için ısrar etti. Ve eğer beni yemeye davet edecek olursan, caddenin karşısındaki büyük restaurantta seni bekliyor olacağını söyledi. Bunun bir çeşit test olduğunu da söyledi".






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 

17 Aralık 2007 itibariyle, toplam: 20581 ziyaretçi (37945 klik) tarafından görüntülenmiştir.

Okuduğunuz "Mektup Arkadaşı" adlı yazı veya videoya link vermek için şu linki ya da linkin altındaki kodu kullanabilirsiniz:

 
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=

Yükleniyor...

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1152 x 864 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.